📝 گوشت نمیخورم پس کمی هستم
سید حسن اسلامی اردکانی
در اینجا اصلا نمیخواهم بگویم گوشتخواری به شکل فعلی آن در مجموع نادرست است، به محیط زیست آسیب جدی میزند و حتی برای سلامتی جسمی ما زیان دارد. کسانی هستند که در همه این ادعاها مناقشه کنند و سریع دادههایی خلاف نظر مرا به رخم بکشند و حتی یادشان بیفتد که احادیثی به سود این کار داریم. در جاهای دیگری به تفصیل به این نکات پرداختهام (برای مثال، نگاه کنید به مقاله دو استدلال اخلاقی بر ضد مصرف گوشت صنعتی، پژوهشهای اخلاقی، شماره 9و 10، پاییز و زمستان 1391). در اینجا فقط میخواهم بگویم که لازمه زیست انسانی ما در جامعه معاصر، مستلزم عناصری است که یکی از آنها آگاهی و اقدام آزادانه است. حال آنکه گوشتخواری به شکل فعلی آن و به خصوص با رفتن در صفهای طولانی که حتی مردم در زمستان 57 برای گرفتن نفت چنین صفهایی تجربه نکردند، نادرست و مغایر شأن انسانی است و همچنین غیراخلاقی است؛ لذا از موارد خاص که بگذریم، هرچه از این صفها دوری کنیم، حس انسان بودن در ما شکفتهتر میشود.
امروزه غذای ما چنان با گوشت گره خورده است که حتی تصور فاصله گرفتن از آن برایمان دشوار است زیرا میپنداریم سلامتی، عضلات پیچیده و بهداشت ما در گرو مصرف این ماده است. حال آنکه واقعا چنین نیست. جای دوری نرویم، در همین کشور و تا اوایل انقلاب مصرف گوشت بیش از آنچه فکر کنیم محدود بود. بسیاری مردم دسترسی به گوشت نداشتند. بسیاری از مردم از بوی ماهی بدشان میآمد و در نتیجه عمدتا ماهی در خیلی از شهرها دیده نمیشد و حتی مردم نمیدانستند طرز پخت آن چگونه است. فرهنگ غنی غذایی و غیر گوشتی چنان بود که غالبا مصرف گوشت در حد مصرف نمک بود. در کنار استخرها و در دل تابستان، دکههایی بود که در آن سیبزمینی تفته در پیاز به جای همبرگر فروخته میشد و جوانان ورزشکار و پرانرژی با لذت آن را مصرف میکردند و احساس ضعف هم نمیکردند. در زمستانها نیز غذاهایی چون عدسی، لوبیا و باقلا پخته همه جا دیده میشد و بیآنکه آسیب چندانی به جیب مصرفکننده یا محیط زیست زده شود، آنها نیازهای خود را برآورده میکردند.
اما امروزه به دلایلی که غالبا بهانهتراشی و در واقع تقلید است، ما باور کردهایم که باید حتما گوشت بخوریم. در نتیجه به هر شکلی میکوشیم آن را به دست آوریم؛ حتی اگر به قیمت تحقیر شدن در صف گوشت باشد. مقصود توجیه وضع موجود و انفعال نیست. اینکه دولت باید مواد مصرفی مردم را فراهم کند و به شکل آبرومندی در اختیارشان قرار دهد، مطلب روشنی است اما سویه دیگر مساله آن است که دست به بازنگری در باور خود بزنیم و با خود بیندیشیم که آیا واقعا بدن ما به گوشت نیاز دارد؟ آیا این سبک تهیه و مصرف گوشت درست است؟ آیا واقعا این ماییم که تصمیم گرفتهایم گوشت بخوریم و آن را لازمه سلامت خود میدانیم، یا به ما تلقین کردهاند که چنین است؟ و دست آخر این موادی که معلوم نیست از کجا آمده و چگونه فراهم شده است، برای سلامت جسمی و معنوی ما لازم است؟ تصور میکنم به میزانی که به این مساله بیندیشیم و در مفروضات خود تردید کنیم و در پی تصمیمگیری آگاهانه بر آییم، به هستی خود بیشتر واقف و کمتر بازیچه بازیگران بازار میشویم. من فکر میکنم که با نخوردن آگاهانه گوشت و از این فرهنگ غذایی گوشتزده فاصله گرفتن، موضع اختیار و اقدام ما نیرومندتر میشود؛ گرچه اندک.
در_ستایش_جزییات صفحه آخر روزنامه اعتماد، ۱۷ اردیبهشت ۱۳۹۸
@hassan_eslami
www.hassaneslami.ir
کانال دانستنی های خام گیاه خواری
@DANESTANIVEG
کانال دانستنی های خام گیاه خواری
>>Click here to continue<<